° We zagen maar heel zelden een werk van deze finesse en pracht. Ook niet bij Rosas. Dit is gewoon buiten categorie. (De Morgen)
° Except nothing in this music is arbitrary, and you can only marvel at the prowess and rigor of the musicians, playing through this thicket of complexity without a score or a conductor. (The New York Times)
° La conspiration magique de la musique et de la danse atteint un niveau rare d'équilibre. (Le Monde)

VORTEX TEMPORUM | een nieuwe Rosas productie.

(Choreografie : Anne Teresa De Keersmaeker | Muziek : Gérard Grisey)

Zeven Rosas dansers, zeven Ictus muzikanten, verspreid over het podium, voeren het magische sextet Vortex Temporum uit van Gérard Grisey, letterlijk ‘maalstroom van de tijden’. Dit meesterwerk uit het einde van de twintigste eeuw (1996) is een merkwaardige synthese van Franse gekleurde harmonie, een Duitse architecturale degelijkheid en een Amerikaans minimalisme met zijn onversneden loops en ritmische patronen.

Met een kritisch oog voor het minimalisme uit haar beginperiode blijft Anne Teresa De Keersmaeker de quasi esoterische oorsprong verkennen van vormen en getallen: een onderhuidse passie voor het minimale en een duidelijke voorkeur voor het getal.

VORTEX, een kathedraal in beweging, spiralen die elkaar op de hielen zitten. In navolging van de muziek, werkt de dans hier met drie uiteenlopende belevingen van tijd : die van de slaap en de droom, oneindig traag zoals de adem van het universum (door de componist als 'walvistijd' benoemd); de tijd van de mens, geënt op taal, hartslag, de voetstap en tenslotte de samengedrukte tijd van de vogels en de insecten, sneller dan menselijke waarneming. Drie tijden : de langzame mutatie van de materie, de ritmische tijd van de expressie en de kortsluiting van de extase.