Theater- en videoperformance, vrij geïnspireerd op de Ursonate en het leven van Kurt Schwitters, door Simon Steen-Andersen in samenwerking met Michael Schmid.

Een eeuw na de creatie van de URSONATE volgt de Deense componist, theatermaker en videokunstenaar Simon Steen-Andersen twee met elkaar verweven sporen: dat van de schepper, Kurt Schwitters, en dat van zijn meest toegewijde vertolker, Michael Schmid.

Uit de Dada-kring verbannen wegens zijn zogenaamde te romantische stijl, ontwikkelde Kurt Schwitters vanaf 1920 in zijn eentje zijn eigen artistieke beweging: MERZ. “MERZ legt verbanden,” verkondigde hij schaamteloos, “en bij voorkeur tussen alle dingen in de wereld!” Gedreven door een onophoudelijke onrust en een overrompelende verbeeldingskracht waagde Schwitters zich aan alle disciplines en eigende hij zich alle mogelijke materialen toe. Hij creëerde artistieke installaties nog voor die term bestond, multimedia-concepten die hun tijd technologisch vooruit waren, een libretto voor een surrealistische en apocalyptische sciencefictionopera – en natuurlijk zijn legendarische klankgedicht Ursonate, waaraan hij gedurende de hele jaren twintig bleef schaven.

In 2002, net toen hij op het punt stond een van de moeilijkste ooit gecomponeerd fluitstukken onder de knie te krijgen, werd Michael Schmid geconfronteerd met de ergste nachtmerrie van elke muzikant: focale dystonie, een uiterst zeldzame neurologische aandoening. De geleidelijke verergering van de symptomen weerhield hem er niet van een gerenommeerd fluitist en een sleutelfiguur binnen Ictus te worden. Tegelijk dreef deze aandoening hem naar artistieke zijpaden, onder meer als vocaal performer: hij begon de Ursonate obsessief te bestuderen en voerde het werk in twee decennia meer dan honderd keer uit.

In de geest van Kurt Schwitters past Steen-Andersen de principes van zijn onderwerp toe op het documentaire materiaal zelf, dat hij op zijn beurt onderwerpt aan een MERZ-operatie. Zo ontstaat een dubbelportret van beide mannen: even speels als fantasmagorisch. Door tijd en ruimte heen hebben zij een afspraak gemaakt in het hart van de Ursonate: Schmid, onder invloed van neurologische behandelingen en mystieke rituelen, onder leiding van een logopedist die sjamaan is geworden; Schwitters, zelf ten prooi aan hallucinaties op zijn sterfbed na een beroerte, in contemplatie over zijn eigen einde.