Ictus stelt met zijn Liquid Rooms het klassieke concertmodel in vraag. Het publiek kan vrij bewegen tussen de verschillende podia in een quasi lege ruimte; zitten, staan, liggen, komen en gaan terwijl de bar open blijft. In dit mini-festival met de atmosfeer van een loft wordt de muziek delicaat versterkt en de performance met zorg belicht. Naadloze overgangen en verrassende superposities zetten aan tot een polyfoon luisteren, tussen concentratie en opgaan in pure klankervaring.

Een lucifer wordt aangestoken in het holst van de nacht, de klank zoomt in. Het halfduister schept een nieuw licht op recent repertoire van Sciarrino, Pesson en Bedrossian. Een installatie van Alvin Lucier - een gitaarsnaar met de dimensies van een bootkabel - kleurt de resonantie van de tam-tam in werk van James Tenney. Ula Sickle en Yann Leguay bewerken de klank van stroboscopen en manipuleren de blik van de toeschouwer. Sound & Vision in 180 minuten. Dit multi-concert plaatst zich op de snijpunt tussen muziek en visuele performance, vanzelfsprekend voor een jonge generatie voor wie het muzikale en de muzikale geste beweegt tussen oog en oor.

Centraal staat de vraag wat de plaats is van het musicerende lichaam in deze nieuwe constellaties tussen mens en technologie. Het componeren van het licht wordt een parameter zoals een ander waar componisten die opgegroeid zijn met informatica en software allerhande hun hand niet voor omdraaien. Anderen nog vragen het uiterste van wat een computer kan verwerken, wat video kan bieden of duiken in ‘microphonie’. Subversie en ironie borrelen zo op in een digitale wereld die niemand nog intimideert. De muzikant herontdekt zijn lichamelijkheid en neemt afstand van een slaafse relatie met de machine.