Micro Breath of a Blue Lung laat zich inspireren door de vocale, percussieve en resonerende karakteristieken van grote zeezoogdieren. Het is een werk van 45 minuten, opgebouwd uit een constellatie van miniaturen. Het verkent de klankwereld van de geluiden van grote walvissen, waarvan de echo’s lijken op te duiken uit wonderlijke klankmachines. Tijdens de voorstelling komen deze machines tot leven dankzij de uitvoerders; voor en na het concert blijven ze functioneren als autonome geluidsobjecten, elk met een eigen sonisch leven.

Processen van opbouw en afbraak staan centraal in Machiavelli’s praktijk. Al enkele jaren draait zijn werk rond instrumentenbouw, doe-het-zelfmethodes en de ontwikkeling van nieuwe instrumenten als alternatieve klankoppervlakken, nieuwe plekken voor klankonderzoek. De objecten, technologieën en concepten die hij creëert zijn geen loutere hulpmiddelen om geluid te produceren: ze nodigen zowel uitvoerders als luisteraars uit om zich actief, met hun geest en hun lichaam, tot de muziek zelf te verhouden.