Een initiatie, een ritueel parcours - in de tot nachttuin omgevormde Opéra de Lille.
Met het werk van Joanna Bailie worden de geluiden van de stad in real time verwerkt tot melancholische melodieën, Jean-Luc Hervé verkent met ’Germinations’ de klank van de ontkiemende plantenwereld, Fumiyo Ikeda luistert al dansend naar de eindeloze klankcombinaties van Morton Feldman. Diep in de nacht wordt de concentratie opgegeven in een klankenbacchanaal met duizendvoudige kleuren van Terry Riley’s 'Rainbow in Curved Air'. Je verlaat de Opéra als een ander.

In het kort

BAILIE : THE PLACE YOU CAN HEAR

Externe geluiden worden in realtime gefilterd door de computer en daarna boven muzikale akkoorden gezet.

— OK, maar is dit dan wel nog muz…

— Shhht! Luister!

BAILIE : SYMPHONY STREET SOUVENIR

De natuur imiteren? — Fout! De wereld heruitvinden? — Ook niet!

Het geraas van de wereld opnemen dan, en dit geluid opnieuw samenstellen, zoals iemand die een droom zou navertellen? — Bijna…

HERVE/VERSPIEREN : GERMINATIONS

Muziek, ontluikend zoals het leven zelf. Op het punt om de concertzaal te willen ontsnappen aan het eind. Dan openen de deuren en onthult zich de plantaardige installatie van Astrid Verspieren: de wandeling kan beginnen.

SCHMID/HUBER : BREATHCORE

« Non-verbale communicatie », zegt Michael Schmid zelf over dit collectieve ‘adem’-werk. Adem, een van de eerste verworvenheden van de mensheid.

FELDMAN/IKEDA : PIANO & STRING QUARTET

Piano. Strijkkwartet. en een « zesde muzikant »: een danseres. Alles herhaalt zich — tenzij niets zich herhaalt. « Vraag nooit de weg aan iemand die ze kent. Je riskeert om niet te verdwalen », zei de rabbijn Nachman de Breslev.

TERRY RILEY : RAINBOW IN CURVED AIR

Pop of klassiek? Gecomponeerd of geïmproviseerd? Onbeweeglijk of juist hyperkinetisch? De ambiguïteit wordt hier ten top gedreven. Middernacht kan niet veraf meer zijn…