164VANVOLXEM

OPENING FESTIVAL 30.1 > 22.2.2026

ROSAS + P.A.R.T.S. + ICTUS
Dancingkids / Platform K / workspacebrussels / Dancingkets

14 & 15 februari (doube bill part 1) | Tickets
Rosas Performance Space, 164 Van Volxemlaan, 1190 Brussel

In 1983 brak Anne Teresa De Keersmaeker internationaal door met Rosas danst Rosas, een voorstelling die sindsdien een mijlpaal is geworden in de geschiedenis van de postmoderne dans. Rosas danst Rosas bouwt voort op het minimalisme dat in Fase (1982) werd geïntroduceerd: abstracte bewegingen vormen de basis van een gelaagde choreografische structuur waarin herhaling de hoofdrol speelt.

De muziek voor Rosas danst Rosas werd in 1983 gecomponeerd door Thierry De Mey en Peter Vermeersch, die kort daarna het sextet Maximalist! oprichtten. De turbulente geschiedenis van dit sextet leidde later tot de oprichting van het ensemble Ictus in 1994. Maximalist! nam de fakkel over van de groep ‘de Volharding’, die in 1972 werd opgericht door Louis Anadriessen en Willem Breuker: een Europees neominimalisme, agressiever en ‘heter’ dan de Amerikaanse repetitieve muziek. Thierry De Mey en Peter Vermeersch brachten hun eigen specifieke smaak in de groep: de eerste met zijn voorliefde voor formalistische procedures geïnspireerd door Ars Nova, de tweede met zijn affiniteit voor rock en surrealistische jazz, van Carla Bley tot Frank Zappa.

Deze twee veelzijdige talenten, zo verschillend en toch complementair, componeerden samen Rosas danst Rosas en Contre-Six ‘met vier handen’, een zeer zeldzaam fenomeen in de geschiedenis van de geschreven muziek. Men kan niet anders dan denken aan het beroemde voorwoord van A Thousand Plateaus van Deleuze en Guattari: “Aangezien ieder van ons meerdere personen was, was er al een hele menigte”! Het zijn twee meesterwerken van energie, swing en melodische inventiviteit, met een textuur die qua schoonheid niet onderdoet voor die van Steve Reich. Ze zijn geen spat veranderd, omdat ze getuigen van een bepaald moment in de tijd, namelijk dat van de collectieve en koortsachtige inventiviteit van de ‘Vlaamse Golf’.

Carlos Sampaolesi leidt een hedendaagse herinterpretatie, geïnspireerd door de werknotities van Anne Teresa De Keersmaeker tijdens het choreografisch schrijven van Rosas in Rosas. Het wordt uitgevoerd door een ensemble van muzikanten dat ook de huidige staat van Ictus vertegenwoordigt: drie generaties muzikanten-onderzoekers...