Een nieuwe productie in de Opera van Lille.
De muziek van Wolfgang Mitterer is harmonisch, precies en gedetailleerd zonder ruimte voor improvisatie op te offeren. Na zijn anarchistische behandeling van het Elizabethaans theater (“Massacre”, naar Christopher Marlowe, 2003), slaat Mitterer de handen ineen met de Oostenrijkse schrijfster Gerhild Steinbuch. Samen schreven ze een post-apocalyptische fictie, doorweven met Middeleeuwse legenden.

De plot: in een gruwelijk mistroostige wereld, geregeerd door een machteloze en ontspoorde Koning Arthur, heeft een of andere gestoorde messias alle kinderen doen verdwijnen ... Het enige overblijvende kind is Marta, de dochter van de koningin, een leeftijdloos meisje dat steeds weer opnieuw door haar moeder wordt opgemaakt. In haar glazen kooi wordt Marta overgeleverd aan de bewonderende blikken van het volk: het laatste spoor van een vergane wereld. Tussen slaap en angst, tussen slachtpartijen en brandhaarden, in het verblindende licht van een radioactief besmette wereld, grijpt de dood onverbiddelijk om zich heen.