Een roofdierengevecht waarin 'elke glimlach een kwaadaardige grijns is' en tongen fungeren als dolken: dat is in een notendop het Quartett van Heiner Müller, die zich vrijelijk liet inspireren door Les liaisons dangereuses van Choderlos de Laclos. Müller voegde er een ongeziene wreedheid en een flinke dosis giftige ironie aan toe. Deze schokkende productie werd in 2011 door de Catalaanse theatergroep La Fura dels Baus in de Scala van Milaan opgevoerd. Het decor doet voyeuristisch aan: tussen hemel en aarde hangt een kooi met daarin twee zangers die de vier rollen voor hun rekening nemen van dit seks- en liefdesgevecht op leven en dood, boordevol lust en list. Gigantische videoprojecties doorbreken de besloten taferelen en stellen ze open voor de wereld.

Luca Francesconi schreef zelf het Engelse libretto van zijn tweede opera, vol virtuoze vocale kronkelingen. Rond de zangpartijen weeft hij weelderige instrumentale lijnen, versterkt door vloeiende, ijle elektronica die de ruimte sterk uitvergroot. Door de menselijke wreedheid in fluweel te hullen, maakt hij ze alleen maar schokkender. De toeschouwer wordt aangespoord om deze “claustrofobische peepshow” (sic) te volgen en treedt vol vertrouwen binnen in een bunker gecamoufleerd tot boudoir …