OP DE BODEM VAN DE ZEE

“Deze ballade van Brahms heeft zich genesteld in mijn geheugen waar ze langzaam is aangetast, zoals een voorwerp op de bodem van de zee”. Dit schreef de Franse componist Gérard Pesson over Nebenstück. Zijn bewerking van een van de evergreens van de romantische muziek laat het geheugen horen dat een dierbare herinnering tracht op te roepen. Geobsedeerd door de muziek die dreigt te vervliegen ontstaat er een subliem distillaat dat schittert in zijn breekbare vergankelijkheid.

Gavin Bryars tracht zich op zijn beurt in te beelden hoe het orkest van de Titanic klonk toen het stoomschip traag zonk in het ijskoude water, en hoe de plichtsbewuste muzikanten bleven spelen tot aan het bittere einde.