Welke verhalen geven hoop? Wat staat het in de weg? Kunnen we afrekenen met de demonen uit het verleden?

Schrijver Bertolt Brecht had er na de Tweede Wereldoorlog zijn vragen bij. In zijn bittercynisch gedicht Der anachronistische Zug oder Freiheit und Democracy uit 1947 wijst hij op zes ‘plagen’ die de kop opnieuw opstaken. Tijdgenoot Paul Dessau gaf het gedicht een pompende beat en zette er een virtuoze pianopartij onder. In een eigentijdse koorzetting met 50 zangers (zowel professionelen als amateurs) zet het stuk de toon in dit muzikaal drieluik.

Daarna volg je een fanfare naar buiten, voor een ‘anachronistische optocht’ langs theatrale, plastische, dansende verbeeldingen van de plagen Domheid, Moord, Fraude, Ziekte, Uitbuiting en Diefstal uit het gedicht van Brecht.

Terug in de zaal sluit de avond af met een hoopvol verhaal. Giovanna Marini schreef in 2019 een ballade over het Zuid-Italiaanse dorp Riace dat 450 vluchtelingen gastvrij onthaalde en juist daardoor weer opleefde.

• Het Brussels Brecht-Eislerkoor bracht in het Kaaitheater reeds Shouting Fence (2009) over het Israëlisch-Palestijns conflict, WaanVlucht/SayNo (2014-2017) over 100 jaar Eerste Wereldoorlog en Melancholie aan de 5 blokken (2020) over verwaarloosde sociale woontorens in Brussel. Voor deze muziektheaterproductie werkt het koor samen met het Brusselse Voix des Garennes, Ictus en MetX.