MAYA VERLAAK kent als geen ander de kunst van het balanceren tussen experimentele ethiek, speelsheid en instrumentale gevoeligheid. In Roulette heroriënteert een computer in real time een duet voor piano en elektrische gitaar naar een bijzondere harmonische schoonheid.

JINWOOK JUNG zet gedichten op muziek van Yi Sang, een belangrijke en te weinig gekende dichter uit het Korea van de jaren 1930. Het donkere surrealisme van Yi Sang laat elk woord vibreren op een overweldigende angst uit het koloniale tijdperk. De sfeer is verstild, glibberig, buiten adem. Jungs schriftuur is uitzonderlijk verfijnd (zoals zijn combinatie van viola da gamba en elektrische gitaar).

Hoewel PIERRE SLINCKX een man is van de schriftuur leunt zijn praktijk dicht aan bij die van de elektronische popmuziek. Tot op het bot gaan, herhaling, de lange duur, het sublieme moment niet uit de weg gaan (de killing sound). Hier werkt hij aan "zwevende intonaties", met behulp van een set aluminium buizen in sextes van een toon. Dit is onze eerste samenwerking met Slinckx: i#1 (i voor ictus).

JULIA EMMERY werd geïnspireerd door Guillaume de Machaut's "Hoquetus David”. Ze gebruikt middeleeuwse technieken vanuit een fascinatie voor verborgen melodieën. (Bijvoorbeeld bij isoritmische processen: een herhaald ritmisch motief (talea), wordt toegepast op een melodisch motief (color) van een andere duur. Ze dacht ook aan een solo van Anne Teresa De Keersmaeker die een perfecte geometrische vorm in het zand tekent terwijl ze danst in een sfeer van intimiteit. Vanuit choreografische sensaties worden geluiden hier benaderd als "energieën in beweging", waardoor stemmen ontstaan vol expressie, allemaal kwetsbaar in hun oprechtheid.